نیکوکاری بدان نیست که روی به جانب مشرق یا مغرب کنید ؛ چه این چیز ِ بی اثری است لیکن
نیکوکارکسی است که به خدای عالم وروز قیامت وفرشتگان وکتاب آسمانی وپیغمبران ایمان آرد
ودارایی خود را درراه دوستی خدابه خویشاوندان و یتیمان و فقیران و در راه ماندگان و گدایان بدهد
و در آزاد کردن بندگان صرف کند .
ونماز به پا دارد و زکات مال به مستحق برساند .
وباهرکه عهدبسته به موقع خودوفا کند .
ودرکارزار وسختیها صبوروشکیباباشدوبه وقت رنج وتعب صبرپیشه کند
کسانی که بدین اوصاف آراسته اند آنها به حقیقت راستگویان و پرهیزکارانند.
درجای دیگر درهمان سوره دربخشی از آیه ۱۸۹ می فرماید:
نیکوکاری بدان نیست که از پشت دیوار وارد خانه شوید چه این کار ناشایسته است ، نیکویی آنست
که پارسا باشیدو به هرکار ازراه آن وارد شویدوتقوی پیشه کنیدباشد که پرهیزکار شوید.
اما درآیه ۹۲ سوره مبارکه ال عمران شرط نائل شدن به مقام نیکوکارن را انفاق در راه خدا می داند
شما هرگز به مقام نیکوکاران وخاصان خدا نخواهید رسید! مگر آنکه ازآنچه دوست دارید درراه خدا انفاق کنید که همانا خدا برآنچه انفاق می کنید کاملا آگاهست.
امید به اینکه کلام نورانی وهدایتگروحی را سرلوحه اعمال خود قرار بدیم و درپرتو نور هدایتش به
سعادت و کمال برسیم .
چرا که خود پروردگار جل اعلی قران را راهنمای پرهیزکاران معرفی کرده. هدی للمتقین
التماس دعا.یاعلی