«أللَّهُمَّ کُن لِوَلیِکَ ألحُجَّةِإبنِ الحَسَن صَلَواتُکَ عَلَیهِ وَعَلی آبَائِهِ فِي هَذِهِ السَّاعَة وَ فِي کُلِّ سَاعَة وَلِیَّاً وَ حَافِظَاً وقَائِداً وَ نَاصِراً و دَلیلاً وَ عَیناً حَتّی تُسکِنَهُ أَرضَکَ طَوعاً وَ تُمَتِّعَهُ فیهَا طَویلاً »

+ چهارشنبه 29 اسفند1386 ساعت 12:40 میخوش

عصاره انسانیت

قبل از این که خدا آدم را بیافریند آدمیت را در نظر داشت ، می دانست بذری که امروز می کارد هزاران سال بعد میوه می دهد، میلیونها نفر را آفرید و روزی داد تا از لابلای آنان ستاره هایی بدرخشند وشمع مجلس بشریت بشوند ؛ از این جمع میلیونی تنها افراد معدودی نامشان باقی مانده وانگشت شماری از آنان راه وپیامشان بجا مانده است .

تاریخ بشریت مثل فرد انسان سه دوره دارد:کودکی ، جوانی و پیری ؛ ویژگی اصلی طفولیت "بازی" است ، جوانی دو ویژگی دارد: "خشم وشهوت" ؛ دوران پیری هم ویژگی اصلی اش حاکمیت "عقل" است.

چند هزار سال دوره ی کودکی بشر به بازی "بت" گذشت وزبان حالش این بود: "تراشیدم ، پرستیدم ، شکستم " ؛ بیش ازهزار سال است دوره ی جوانی بشر آغاز شده است وبا خشم و شهوت همراه بوده است جنگها ولشکر کشیها ونقش آفرینی تهدید نظامی که خشم جوانی بشر بود وامثال نادر و مغول وهیتلر وناپلئون و....سردمدار آن بودند رو به افول است امروزدیگرغضب وجنگ طلبی رنگ باخته است وملتها از حربه ی خشونت باکی ندارند ؛ حتی حکومتهای مدیر و مدبر این مولفه را دراداره ی کشور بکار نمی برند چون می دانند نتیجه ی عکس می دهد، اما مشخصه ی دوم جوانی بشر یعنی شهوت همچنان با شدت نقش آفرینی می کند.در فرد انسانی هم عصبانیت وماجراجویی خیلی زودتر ازشهوت میدان جوانی را ترک می کند.

هرگاه این مرحله نیز افول کند ویشریت وارد دوره ی سوم عمر خود گردد که حاکمیت عقل نام دارد شمیم شکوفایی "انسانیت" جهان رامعطر خواهد کرد و"عصاره ی انسانیت" ظهور می کند.

امام خمینی (ره) در تفسیر سوره ی "والعصر" عصر را عصاره ی انسانیت دانستند که تفسیری بسیار عالی وبی بدیل است.

"انسانیت" گل قشنگ ودوست داشتنی برای همه ی عصرها ونسل هاست که حضرت مهدی روحی فداه پرچم شکفتن آن را برفراز بلند ترین قله های جهان به اهتزاز در می آورند.

آری ماهرچه به سوی عقلانیت پیش برویم رو به انسانیت گام برداشته ایم .

وقتی دوران "ظهورانسانیت" شد زندگی واقعی وبی دغدغه ی شیرین بشر آغاز خواهد شد ومدت بسیار طولانی حیات طیبه ی انسان ادامه می یابد.

در آن دوره عدالت وصلح وامنیت جای بی عدالتی وخشونت وناامنی راخواهد گرفت ؛ صفاو صداقت وامانت به جای دورنگی ودروغ وخیانت می نشیند ؛ عزت وسرافرازی ، حاکم وذلت و سرسپردگی خانه نشین می شود ؛ مرز منیت ، حذف ومغز انسانیت به کار می افتد ؛ سقف یاس و بدبینی فرو می ریزد وآسمان امید واعتماد جلوه می کند ؛ کویرخشک مغزی وتحجر برچیده ، گلهای باغ آزاد اندیشی چیده خواهد شد؛باران رحمت الهی سرازیرو رفاه وآبادانی فراگیرمی شود"هیئت دولت" کریمه مهدی (عج) 313 نفرند که55 نفر آنان زن هستند وکل جهان را اداره می کنند.

منتظر آدینه ای هستیم که سینه هاََََ آیینه شده اند وچونان دریایی زلال آسمان وستارگان زیبا وماه

وخورشید فروزان خوبی ها رابه نمایش می گذارد.

برگرفته از وبلاگ شریعه

شهادت مظلومانه پدر عظیم الشان حضرت ولی عصر ارواحنا فداه رامحضر آن امام همام وشما عزیزان تسلیت عرض میکنم

ونیز آغاز حکومت حضرت صاحب الامرعج راتبریک وشادباش

به امید تحقق دولت کریمه حضرت بقیةالله الاعظم روحی فداه

«أللَّهُمَّ کُن لِوَلیِکَ ألحُجَّةِإبنِ الحَسَن صَلَواتُکَ عَلَیهِ وَعَلی آبَائِهِ فِي هَذِهِ السَّاعَة وَ فِي کُلِّ سَاعَة وَلِیَّاً وَ حَافِظَاً وقَائِداً وَ نَاصِراً و دَلیلاً وَ عَیناً حَتّی تُسکِنَهُ أَرضَکَ طَوعاً وَ تُمَتِّعَهُ فیهَا طَویلاً »

+ چهارشنبه 22 اسفند1386 ساعت 0:43 میخوش

رحلت پیامبراعظم

رحلت نبی مکرم اسلام محمدمصطفی صلوات الله علیه وسبط اکبرش امام حسن مجتبی علیه السلام پیشگاه آقابقیةالله عج ودوستداران وشیعیان ال الله تسلیت باد.

عبدالله بن مسعود گويد:

پيامبراكرم(ص)يك ماه قبل از رحلت، ما را از وفات خود آگاه‏نمود... عرض كرديم: اى رسول خدا! رحلت‏شما در چه موقع خواهدبود؟ فرمود: فراق نزديك شده و بازگشت‏به سوى خداوند است.

زمانى نيز فرمود: نزديك است فراخوانده شوم و دعوت حق رااجابت نمايم و من دو چيزگران در ميان شما مى‏گذارم و مى‏روم: كتاب خدا و عترتم، اهل‏بيتم... و خداوند لطيف و آگاه به من خبرداد كه اين دو هرگز از يكديگر جدا نشوند تا كنار حوض كوثر برمن‏وارد شوند. پس خوب بينديشيد چگونه با آن دو رفتار خواهيد نمود.

روزى به آن حضرت خبر دادند كه مردم از وقوع مرگ شما اندوهگين‏و نگرانند. پيامبر در حالى كه به فضل بن عباس و على بن‏ابى‏طالب(ع)تكيه داده بود به سوى مسجد رهسپار گرديد و پس ازدرود و سپاس پروردگار، فرمود: به من خبر داده‏اند شما از مرگ‏پيامبر خود درهراس هستيد. آيا پيش از من، پيامبرى بوده است كه‏جاودان باشد؟! آگاه باشيد، من به رحمت پروردگار خود خواهم‏پيوست و شما نيز به رحمت پروردگار خود ملحق خواهيد شد... .

در فرصتى ديگر مردم را به رعايت‏حقوق انصار سفارش و در خطاب‏به انصار فرمود: اى گروه انصار، زمان فراق و هجران نزديك است، من دعوت شده ودعوت را پذيرفته‏ام... بدانيد دو چيز است كه از نظر من بين آن‏دو هيچ تفاوتى نيست. اگر بين آن دو مقايسه شود به اندازه تارمويى بين آن دو فرقى نمى‏گذارم. هركس يكى را ترك كند مثل اين‏است كه آن ديگرى راهم ترك كرده است... آن دو كتاب آسمانى واهل‏بيت رسالت هستند... سفارش مرا در مورد اهل‏بيت من رعايت كنيدو...

(نيز فرمود:)آيا شما را به چيزى راهنمايى نكنم كه اگر بدان‏چنگ زنيد، پس از آن هرگز به ضلالت نيفتيد؟ گفتند: بلى، اى رسول‏خدا. فرمود: آن(چيز)على است. با دوستى من دوستش بداريد و به‏احترام و بزرگداشت من، او را محترم و بزرگ بداريد. آنچه گفتم‏جبرئيل از طرف خداوند به من دستور داده بود.

ابن حجر هيثمى گويد: پيامبر اكرم(ص)در بيمارى خود كه به‏رحلتش انجاميد، فرمود:

مرگ من به همين زودى فرا مى‏رسد و من سخن خود را به شمارساندم و ... بقیه درادامه مطلب

رسول اکرم صلی الله علیه واله درمورد ثواب گریه بر امام حسن مجتبی علیه السلام فرمود:«هنگامی که فرزندم، حسن با زهر به شهادت برسد، ملائکه‌ی هفت آسمان و مرغان هوا و ماهیان دریا بر او گریه خواهند کرد. هر کس بر او بگرید، در روزی که دیده‌ها کور شود ( روز قیامت )، دیده‌اش کور نگردد؛ هر کس بر مصیب او اندوهناک شود، در روزی که همه دل‌ها اندوهناک می‌گردد، دلش اندوهگین نگردد، و هرکس در بقیع او را زیارت کند، در روزی که قدم‌ها بر صراط لرزان است، قدمش ثابت و استوار خواهد ماند.»

ادامه‌‌ی مطلب

«أللَّهُمَّ کُن لِوَلیِکَ ألحُجَّةِإبنِ الحَسَن صَلَواتُکَ عَلَیهِ وَعَلی آبَائِهِ فِي هَذِهِ السَّاعَة وَ فِي کُلِّ سَاعَة وَلِیَّاً وَ حَافِظَاً وقَائِداً وَ نَاصِراً و دَلیلاً وَ عَیناً حَتّی تُسکِنَهُ أَرضَکَ طَوعاً وَ تُمَتِّعَهُ فیهَا طَویلاً »

+ جمعه 17 اسفند1386 ساعت 7:24 میخوش

الا لعنةالله علی القوم الظالمین

کلیپ محکومیت حمله وحشیانه رژیم ملعون صهیونیستی به مردم مظلوم غزه

اگر خواستید در وبلاگ هم از کلیپ استفاده کنید کد زیر را کپی کنید:

«أللَّهُمَّ کُن لِوَلیِکَ ألحُجَّةِإبنِ الحَسَن صَلَواتُکَ عَلَیهِ وَعَلی آبَائِهِ فِي هَذِهِ السَّاعَة وَ فِي کُلِّ سَاعَة وَلِیَّاً وَ حَافِظَاً وقَائِداً وَ نَاصِراً و دَلیلاً وَ عَیناً حَتّی تُسکِنَهُ أَرضَکَ طَوعاً وَ تُمَتِّعَهُ فیهَا طَویلاً »

+ جمعه 10 اسفند1386 ساعت 23:34 میخوش

اربعین حسینی

اعظم الله اجورکم واجورنا یاصاحب الزمان

بيستم صفر روز اربعين شهادت امام حسين(ع) و يارانش است.

در اين روز جابر بن ‏عبدالله‏ انصارى وارد كربلا گرديد و قبر مطهر امام حسين(ع) را زيارت كرد. او نخستين زايرى بود كه با معرفت، موفق به زيارت قبر آن حضرت گرديد.

جابر بن ‏عبدالله‏ انصارى كه در هنگام شهادت امام حسين(ع) ، به احتمال زياد در مدينه حضور داشت و از قيام و شهادت آن حضرت بى‏اطلاع بود، پس از آگاهى از جنايت سپاهيان يزيد و شهادت امام حسين(ع) و ياران وفادارش در كربلا، عازم كوفه گرديد تا از اين رويداد بزرگ، به خوبى آگاه شود.

وى، پس از اطلاع كامل از نحوه شهادت و به دست آوردن نشانى محل شهادت امام حسين(ع) ، عازم سرزمين كربلا گرديد و نخستين كسى بود كه توفيق زيارت قبر امام حسين (ع) را به دست آورد و پايه‏گذار سنت حسنه زيارت مرقد پيشواى شهيدان، حضرت امام حسين(ع) گرديد.

در اين جا ماجراى زيارت جابر را از كتاب بشارةالمصطفى، به نقل از كتاب منتهى‏الآمال شيخ‏عباس‏قمى بيان مى‏كنيم:

عطيّة بن ‏سعد بن ‏جناده عوفى ‏كوفى كه از روات اماميه است و اهل‏سنت در رجال، تصريح كرده‏اند به صدق او در حديث، گفت: ما بيرون رفتيم با جابر بن ‏عبدالله‏ انصارى به جهت زيارت قبر حضرت حسين عليه‏السلام. پس زمانى كه به كربلا وارد شديم، جابر نزديك فرات رفت و غسل كرد، پس جامه را لنگ خود كرد و جامه ديگر را بر دوش افكند. پس گشود بسته‏اى را كه در آن سُعد بود و به پاشيد از آن بر بدن خود. پس به جانب قبر روان شد و گامى برنداشت مگر با ذكر خدا، تا نزديك قبر رسيد. مرا گفت تا دست مرا به قبر گذار. من دست وى را به قبر گذاشتم. چون دستش به قبر رسيد بى‏هوش بر روى قبر افتاد. پس آبى بر وى پاشيدم تا به هوش آمد و سه بار گفت: يا حسين! پس گفت: حَبيبٌ لا يُجيبُ حَبيبَهُ؛ آيا دوست، جواب نمى‏دهد دوست خود را؟ پس گفت: كجا توانى جواب دهى و حال آن كه در گذشته از جاى خود رگ‏هاى گردن تو و آويخته شده بر پشت و شانه تو، و جدايى افتاده بين سر و تن تو. پس شهادت مى‏دهم كه تو مى‏باشى فرزند خيرالنّبيين و پسر سيّد المؤمنين و فرزند هم‏سوگند تقوى و سليل هدى و خامس اصحاب كساء و پسر سيّد النقباء و فرزند فاطمه سيّده زن‏ها، و چگونه چنين نباشى و حال آن كه پرورش داده تو را پنجه سيّد المرسلين و پروريده شدى در كنار متقين و شير خوردى از پستان ايمان و بريده شدى از شير با سلام و پاكيزه بودى در حيات و ممات. همانا دل‏هاى مؤمنين خوش نيست به جهت فراق تو و حال آن كه شكى ندارد در نيكويى حال تو. پس بر تو باد سلام خدا و خشنودى او. و همانا شهادت مى‏دهم كه تو گذشتى بر آن چه گذشت بر آن برادر تو يحيى‏ بن‏ زكريّا. پس جابر برگردانيد چشم خود را بر دور قبر و شهدا را سلام كرد، بدين طريق:

اَلسَّلامُ عَلَيْكُمْ اَيَّتُهَا الْاَرْواحُ الَّتى حَلَّتْ بِفِناءِ قَبْرِ الْحُسَينِ عَلَيه السَّلامُ وَ اَناخَتْ بِرَحْلِهِ، اَشْهَدُ اَنَّكُمُ اَقَمْتُمُ الصَّلاةَ وَ آتَيْتُمُ الزَّكوةَ وَ اَمَرْتُمْ بِالمَعْروُفِ وَ نَهَيْتُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ جاهَدْتُمُ الْمُلْحِدينَ وَ عَبَدْتُمُ اللّهَ حَتّى آتيكُمُ الْيَقينُ.

این قافله سودای زیارت کربلا در اربعین دارد .....

پس گفت: سوگند به آن كه برانگيخت محمد (صلّى الله عليه و آله) را به نبوت حقه كه ما شركت داريم(شما را در آن چه داخل شديد در آن.)

عطيّه گفت: به جابر گفتم: چگونه ما با ايشان شركت كرديم و حال آن كه فرود نيامديم ما وادى‏اى را، و بالا نرفتيم كوهى را و شمشيرى نزديم؟ و اما اين گروه، پس جدايى افتاده مابين سر و بدنشان، و اولادشان يتيم و زنانشان بيوه گشته‏اند.

جابر گفت: اى عطيه! شنيدم از حبيب خود رسول خدا (صلّى اللّه عليه و آله) كه مى‏فرمود: هر كه دوست دارد گروهى را، با ايشان محشور شود و هر كه دوست داشته باشد عمل قومى را، شريك شود در عمل ايشان. پس قسم به خداوندى كه محمد (صلى اللّه عليه و آله)را براستى برانگيخته كه نيّت من و اصحابم بر آن چيزى است كه گذشته بر او حضرت حسين (عليه السلام) و ياورانش.

به اين ترتيب، جابر بن ‏عبدالله‏ انصارى نه تنها خود موفق به زيارت ابا عبدالله‏ الحسين(ع) گرديد، بلكه با رفتار و گفتار خود، زيارت امام حسين(ع) و ساير شهيدان كربلا را در ميان دوستداران اهل‏بيت(ع) رواج داد.

1- نك: منتهي الآمال (شيخ عباس قمي)، ج1، ص 444 و وقايع الايام (شيخ عباس قمي)، ص 194

اربعین حسینی بر عاشقان و دوستداران حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام

تسلیت باد.

باز دلم خون شد و چشمم گریست

آنکه درین روز چون من نیست کیست؟

باز دگر باره رسید اربعین

جوش زند خون حسین از زمین

غرق تلاطم شده بحر محیط

یک سره درد است بساط بَسیط

شد چهلم روز عزای حسین

جان جهان باد فدای حسین

«أللَّهُمَّ کُن لِوَلیِکَ ألحُجَّةِإبنِ الحَسَن صَلَواتُکَ عَلَیهِ وَعَلی آبَائِهِ فِي هَذِهِ السَّاعَة وَ فِي کُلِّ سَاعَة وَلِیَّاً وَ حَافِظَاً وقَائِداً وَ نَاصِراً و دَلیلاً وَ عَیناً حَتّی تُسکِنَهُ أَرضَکَ طَوعاً وَ تُمَتِّعَهُ فیهَا طَویلاً »

+ چهارشنبه 8 اسفند1386 ساعت 15:12 میخوش