این مبحث ادامه دارد...
حضرت علي (ع) به مناسبت عيد فطر خطبه اي قرائت کرده و در آن ، اين روز را به قيامت تشبيه فرموده است :
اي مردم! اين روز شما ، روزي است که نيکوکاران در آن پاداش مي گيرند و زيانکاران و تبهکاران در آن مأيوس و نا اميد مي گردند.
دنيا محل مسابقه است و آخرت زمان اجر گرفتن، بهشت جايزه برندگان اين مسابقه و جهنم جزاي بازماندگان است .
(عيد فطر) شبيه ترين روز به روز قيامت است. - چون در قيامت عده اي که زيان کارند ، تأسف مي خوردند و غضبناک مي گردند و عده اي که نيکوکارند رستگار و متنعم به نعمت هاي الهي مي شوند . -
وقتي از منازلتان براي خواندن نماز عيد خارج مي شويد ، به ياد آوريد زماني را که از منزل بدن خود خارج شده و به سوي خداي خود خواهيد رفت .
وقتي در جايگاه نماز خود مي ايستيد به ياد آوريد زماني را که در محضر عدل الهي مي ايستيد و از شما حسابرسي مي کنند. وقتي از نماز به منازلتان بر مي گرديد به ياد آوريد زماني را که به منازل خود در بهشت خواهيد رفت .
اي بندگان خدا! کمترين چيزي که به زنان و مردان روزه دار داده مي شود اين است که فرشته اي در آخرين روز ماه رمضان به آنان ندا مي دهد:
"هان! بشارتتان باد، اي بندگان خدا که گناهان گذشته تان آمرزيده شد، پس به فکر آينده خويش باشيد که چگونه باقي ايام را بگذرانيد ."
امام باقر عليه السلام از رسول خدا صلي الله عليه و آله روايت مي کند که فرمود :
هر گاه روز اول ماه شوال (عيد فطر) فرا مي رسد ، منادي از سوي خداوند ندا مي دهد :
" اي مؤمنين : بشتابيد به سوي جايزه هايتان."
آنگاه امام باقر عليه السلام رو به جابر کرد و فرمود : اي جابر! جوايز خدا، مثل جايزه هاي اين پادشاهان نيست! امروز ، روز جايزه هاست!
از "سويد بن غفله" نقل شده است : در روز عيد بر اميرالمؤمنين علي عليه السلام وارد شدم و ديدم که نزد او نان گندم و خطيفه
(خوراکي از آرد و شير) و ملبنة (غذا يا حلوايي که با شير تهيه مي شود ) موجود است . پس به آن حضرت عرض کردم : روز عيد و خطيفه؟!
حضرت فرمود : اين عيد کسي است که آمرزيده شده است.
دوست عزیز وارجمندم سلام وعرض ارادت وادب
موقعی که داشتم این خطبه حضرت امیر علیه السلامو می خوندم حس کردم امیرمومنان علیه السلام این خطبه رو در نکوهش زمان ما ایراد فرمودند!!! توصیه می کنم وقت بذارید و بادقت مطالعه کنید . از بذل توجهتون سپاسگزارم. التماس دعا
اى مردم! ما در روزگارى كنيهتوز و در زمانهاى ناسپاس به سر مىبريم . نيكوكار ، بدكار شمرده مىشود و ستمكار هر دم بر ستمش مىافزايد . از آنچه آموختهايم ، بهره نمىگيريم و از آنچه نمىدانيم نمىپرسيم. از حوادث باك نداريم تا آنگاه كه ما را در خود فرو گيرد .
پس مردم چهار گروهاند : كسى است كه اگر در زمين فساد نمىكند، سببش بيچارگى اوست و كندى شمشيرش و اندك بودن مال و خواستهاش .
و كسى است كه شمشير از نيام بركشيده و شرّ خويش آشكار كرده و سواران و پيادگان خود برانگيخته و خود را مهياى فتنهگرى و فساد ساخته و تا به اندك متاع دنيا رسد ، دينش را تباه كرده ، سوارى چند خواهد كه سرداريشان را بر عهده گيرد و منبرى خواهد كه از آن فرا رود . چه بد معاملهاى است كه خود را به دنيا بفروشى و اين سراى ناپايدار را به عوض آن نعمتها ، كه خدا در آن جهان مهيا كرده است بستانى
و كسى است ، كه دنيا را طلب مىكند ، با اعمالى كه از آن آخرت است ولى آخرت را نمىطلبد با اعمالى كه از آن دنياست. چنين كسى خود را چون فرودستان جلوه مىدهد ، به هنگام راه رفتن گامهاى خرد برمىدارد ، و دامن جامه كوتاه مىكند و خويشتن به زيور صلاح و امانت مىآرايد و پردهپوشى خدا را وسيله معصيتها قرار مىدهد .
و كسى است كه حقارت نفس و فقدان وسيلت موجب آن شده كه به طلب فرمانروايى برنخيزد ، بلكه به همان حال كه بوده است بماند . چنين كسى خود را به حليه قناعت مىآرايد و جامه اهل زهد و پرهيز مىپوشد و حال آنكه ، نه روزى را در زهد به شب آورده و نه شبى را با پرهيزگارى به روز رسانيده است .
از اينان كه بگذريم ، مردمى هستند كه ياد قيامت چشمانشان را فرو بسته و ترس از روز محشر سرشكشان جارى ساخته است . اينان گاه گريزاناند و تنها ، گاه مقهورند و ترسان ، گاه خاموشاند و دهان بسته . خدا را به اخلاص مىخوانند و همواره گريان و دردمندند . در گمنامى زيستهاند تا خود را از آسيب حكام ستمكار در امان دارند .
نامرادى و مذلت ايشان را در ميان گرفته ، گويى در درياى نمك غرقهاند . آوازى برنمىآورند و دلهايشان ريش است ، از اندرزهاى پياپى ملول شدهاند و از قهر جاهلان به ستوه آمدهاند . كشته شدهاند تا شمارشان روى در نقصان نهاده .
بايد كه دنيا در نظرتان بىمقدارتر باشد از ريزههاى قرظ ( 1 ) و آن خرد و ريزها كه از مقراض ريزد . از آنان كه پيش از شما بودهاند پند گيريد ، پيش از آنكه خود عبرت آيندگان شويد . دنيا را نكوهيده انگاريد و تركش گوييد ، زيرا دنيا آن را كه مشتاقتر و شيفتهتر از شما بود ، از خود رانده است .
در واقع نام و ياد امام علي، آرايه اي ست كه بر تارك اين شب مقدس مي آويزند و پاسش مي دارند. آن گاه كه قرآن بر سر مي گيرند و مي گريند، در پس زمينه خاطره اي تاريخي، به بزرگ مردي مي انديشند كه زخمي و رنجور بر بستر مرگ غنوده است و كشنده اش را با پياله اي شير تسلي مي دهد. هيچ كينه اي در دل نمي كارد و مي داند كه ابن ملجم، بازمانده خوارج ستيزه گر، دستاورد تحجر زدگي گروهي كج انديش است كه دين را به افراط آلوده اند.
چنين است كه مردم تنها به عشق علي (ع) در اين شب ها به لعن و نفرين ابن ملجم مي پردازند.
اللهم العن قتلت امیرالمومنین علی بن ابی طالب علیه السلام
و گاه پشت زمزمه هاي تنهايي شان، صدايي را مي شنوند: " فزت و رب الكعبه ..." بسي رساتر از هزاران فريادي كه در دل چاه مي كشيد؛ اين اوج رستگاري بوده است براي علي (ع) بي ترديد. و با اين نواست كه هر عبادت كننده اي در دل سياهي اين يلداي پرشكوه، به رستگاري مي انديشد.
صلی الله علیک یاامیرالمومنین یاعلی بن ابی طالب

شب قدر، شب رستگاري ست. و چه سبكبال اند آنها كه دل مي دهند به نواي محزون اين شب مقدس و مي شنوند صداي فرشتگان را كه از بي كرانه آسمان به زمين آمده اند؛ خداوند در قرآن كريم اين بشارت را داده است كه فرشتگان آسمان در اين شب به زمين فرود مي آيند و در ميان حلقه هاي درهم تنيده راز و نياز كنندگان، به نظاره مي ايستند تا پاداش شب بيداري آدميان را بدهند:
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
إِنَّا أَنزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ * وَمَا أَدْرَاكَ مَا لَيْلَةُ الْقَدْرِ * لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِّنْ أَلْفِ شَهْرٍ *
تَنَزَّلُ الْمَلَائِكَةُ وَالرُّوحُ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِم مِّن كُلِّ أَمْرٍ * سَلَامٌ هِيَ حَتَّى مَطْلَعِ الْفَجْرِ * .
" ما آن (قرآن) را در شب قدر نازل كرديم. و تو چه مي داني شب قدر چيست؟ شب قدر از هزار ماه بهتر است. فرشتگان ، در آن شب به اذن پروردگار خود، براي تقدير هر كاري نازل مي شوند. آن شب انباشته از سلامت و بركت و رحمت، تا طلوع صبح است. "
پس رها كن غم هاي ديرين ات در خاموشي اين شب، و بگذار صداي تنهايي و خستگي ات را بشنوند امشب شب رستگاري ست.
ثواب قرائت
امام باقر(ع) فرموده است: هر كس سوره ((انا انزلناه)) را با صداى بلند بخواند مثل كسى خواهد بود كه شمشير به دوش گرفته و در راه خداوند جهاد مى كند و هر كس آن را پنهان و آهسته بخواند, مانند كسى است كه در راه خدا, به خون خود غلتيده است.
معناى شب قدر
چرا اين شب،شب قدرناميده شده؟ در آن چه اسرارى نهفته و چه وقايع و حوادثى در آن رخ داده و مى دهد؟
مفسران قرآن كريم با استفاده از قرآن و احاديث پيشوايان معصوم(عليهم السلام), درباره نام گذارى اين شب به شب قدرمطالب و دلايل زيادى آورده اند كه مهم ترين و مناسب ترين آن ها بدين شرح است:
1ـ شب قدر يعنى شب بزرگ و با عظمت زيرا در قرآن كريم((قدر))به معناى منزلت وبزرگى خداوند عالم آمده هم چنان كه در اين آيه مى خوانيم: ((ما قدروا الله حق قدره)) آنان عظمت خداوند را نشناختند. و ((حبيش)) در كتاب ((وجوه القران)) ليله القدر را به ليله العظمه معنا كرده رمز اين بزرگى هم در خود سوره((قدر))بيان گرديده است آن جا كه مى فرمايد: شب قدر از هزار ماه بهتر است.
2 ـ شب با ارزش و پر قيمت ؛جهت ديگرى براى معناى ((قدر)) مى تواند باشد, زيرا از يك سو در همين سوره مى خوانيم: ((عبادت)) در اين شب از عبادت در هزار ماه بهتر و با ارزش تر است در فارسى هم مى گوييم: ((قدر جوانى ((قدر))سلامت ونعمتى را كه در اختيار دارى بدان)).
3 ـ ((قدر)) به معناى ((سختى معيشت)) نيز آمده, در قرآن كريم مى خوانيم: ((ومن قدر عليه رزقه فلينفق مما آتاه الله)) هر كس گرفتار تنگى روزى و تنگدستى در زندگى شود مقدارى از آنچه را خداوند به او عطا كرده در راه خدا انفاق نمايد.
4 ـ طبق آيات متعدد قرآن كريم, ((قدر))به معناى اندازه گيرى, تقدير و تنظيم امور آمده است. در آيه اى مى خوانيم: ما قرآن را در شب مباركى نازل كرديم, و ما همواره بيم دهنده بوده ايم; و در آن شب: ((فيها يفرق كل إمر حكيم)) هر كارى بر طبق حكمت خداوند تعيين و تنظيم مى گردد.
طبق روايات فراوانى كه وارد شده در شب قدر سرنوشت افراد براى سال آينده مانند: رزق و روزى, مرگ و مير خوشى و ناخوشى و امور و حوادث ديگر زندگى بر اساس استعدادها و لياقت ها رقم مى خورد و اين تقدير و تنظيم حكيمانه هم در انسان هيچ گونه اجبار و سلب اختيارى به وجود نمى آورد.
درباره تنظيم و تقدير سرنوشت افراد در ((شب قدر))براى سال آتى آنان
امام صادق(ع)فرموده است: ((التقدير فى ليله القدر تسعه عشر, والابرام فى ليله احدى و عشرين والامضإ فى ليله ثلاث و عشرين)) تقدير امور و سرنوشت ها در شب نوزدهم, تحكيم آن در شب بيست و يكم و امضاى آن در شب بيست و سوم صورت مى گيرد.
آرى به خاطر اهميت شب قدر ارزش و عظمت آن نزول فرشتگان بى شمار آسمانى به زمين و سرنوشت سازى اين شب الاهى ده ها روايت در كتاب ها و تفسيرهاى شيعه و اهل سنت وارد شده است. در بيان پيامبر گرامى اسلام(ص) هم مى خوانيم: ((من قام ليله القدر ايمانا و احتسابا, غفر له ما تقدم من ذنبه)) هر كس در شب قدر از روى ايمان و اخلاص به قيام و عبادت ايستد گناهان گذشته او بخشيده و آمرزيده مى شود.

پ.ن: شهادت جانسوز و مظلومانه امیرمومنان علی علیه السلام را محضر فرزند دلبندش ، جانشین برحق و خاتم الاوصیا بقیةالله روحی فداه وهمه شیعیان ومحبینش وشما عزیزان تسلیت عرض می کنم وعاجزانه از محضرتون التماس دعای خیر دارم . یاعلـــــی